علل جسمی و معلولیتها.

عدم اعتماد به نفس.

 احساس حقارت.

 کمبود محبت در خانه و مدرسه.

مشکلات گفتاری مانند:لکنت زبان و...

تجارب منفــــی کـــودک در موقعیت های مختلف.

 تلقین کمرویی به کودک و نوجوان.

نگرانی بیش از حد مادر ومعلم و مراقبت دائم از کودک و نوجوان.

توجه و توقع بیش از اندازه از کودک و نوجوان.

 الگوگیری کودک و نوجوان از افراد کمرو.

تنبیه، توبیخ و سرزنش کودک و نوجوان توسط والدین و معلمان.

تحقیــــر و تمسخرکـــودک در خانه و مدرسه.

 مقایسه کـــودک با دیگــــران.

 توقــــع بیش از حد از کـــودک داشتن.

ضعف در ارتباطات اجتماعی.

 ترس(ترس از حضور در اجتماع و یا مورد تمسخر دیگران قرار گرفتن و...)

 اعمال خشونت توسط اطرافیان.

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

هنر درمانی :تشویق کودک و نوجوان برای شرکت در کلاسهای موسیقی،نقاشی و...

تشویق دانش آموزان به شرکت در فعالیت های اجتماعی و بازی های گروهی و برنامه های نمایشی.

تقویت احساس اعتماد بنفس در دانش آموزان کمرو.

کمک به دیگران توسط کودک و نوجوان تا حدودی کمرویی را کاهش می دهد.

 ارتباط چشمی در برقراری یک ارتباط موثر، خیلی مهم است.

بالا بردن میزان اطلاعات و معلومات شخصی باعث کاهش کمرویی می شود.

به هیچ وجه کودکان و نوجوانان با سایرین مقایسه نشوند.

 کمرویی را نباید دلیلی بر منضبط بودن دانش آموز دانست.

از دانش آموزان در حد توان آنها باید انتظار داشت.زیرا توقع بیش از حد موجب احساس ضعف و ناتوانی آنان میشود.

کمک به کودکان و نوجوانان کمرو جهت غلبه بر کمرویی خود توسط اولیاء و مربیان.

شناخت استعدادها و توانمندیهای دانش آموز موجب تقویت اعتماد بنفس وی و نهایتا رفع کمرویی می شود.

برای فعالیتهای دانش آموزان خصوصا افراد خجالتی ارزش قائل شوید.

دانش آموز را از معلم و مدرسه و... نباید ترساند ویا نگران کرد.

شرایطی را برای کودکان و نوجوانان فراهم کنید تا بتوانند بیشتر در اجتماع باشند.

دانش آموزان نباید به والدین ویا معلم خود وابسته باشند.

احساس مسئولیت را در كـــودكان و نوجوانان تقـــویت كنید.

دانش آموزان را از عواقب کار و یا شکست نترسانید.

اجازه دهید کودکان و نوجوانان در زمینه های مختلف تحصیلی،هنری و... تجربه کسب نمایند.

از روانشناسان و مشاورین کمک بگیرید.

توانمندیهای کودک و نوجوان خجالتی را برای دیگران بازگو کنید.

حس بدبینی آنان را از بین ببرید .

با اشتیاق به صحبتهای آنان گوش دهید.

فرصتی را فراهم کنید تا فرد کمرو بتواند نظر خود را ابراز نماید.

آنان را در جمع بعنوان افراد کمرو معرفی نکنید.

از سرزنش آنان خودداری کنید